Interview Engelien Geerdink

Engelien Geerdink is als arts en als initiatiefnemer nauw betrokken bij hospice IJsselThuis.

Een gesprek over de betekenis van het hospice.

Wat wil het zeggen dat hospice IJsselThuis een "bijna thuis huis" is?

"Mensen die naar verwachting niet lang meer te leven hebben, kunnen in het hospice hun laatste levensfase doorbrengen. Het begrip "bijna thuis" wil zeggen dat de sfeer van thuis zo goed mogelijk wordt benaderd. Daarom spreken we van "bewoners" en niet van patiënten of zieken. Coördinatoren en vrijwilligers respecteren de wensen van de bewoner en proberen daaraan te voldoen. Centraal is de opvatting dat de bewoner zichzelf moet kunnen zijn."

Toen u in 2005 het hospice startte, had u bepaalde verwachtingen. Wat waren die en zijn die uitgekomen?

"Het hospice is begonnen vanuit de gedachte dat de laatste levensfase voor de betrokkene zelf en de familie een "vruchtvolle" fase is. In de tijd voor het overlijden is er aandacht voor en bewustheid van wat leven eigenlijk is. In het hospice nemen vrijwilligers de dagelijkse beslommeringen over waardoor er ruimte komt voor wat er wezenlijk aan de orde is in een sterfbed. Mijn verwachtingen zijn zeker uitgekomen: vrijwilligers en coördinatoren zijn in staat om zonder voorwaarden en oordeel open te staan voor de bewoner."

Wat betekent hospice IJsselThuis voor u als arts?

"Het feit dat het hospice er is, nodigt mij en mijn collega's als het ware uit om ons meer bewust te zijn van het authentieke, het unieke van elk sterfbed. Daar komt bij dat we ons geen zorgen hoeven te maken over de zorg. In het hospice wordt liefdevol met de bewoner omgegaan en dat betekent voor ons in zekere zin een verlichting."

In het hospice verlenen vrijwilligers de niet-medische zorg. Welke eigenschappen vindt u belangrijk in een vrijwilliger?

"Puntsgewijs noem ik een aantal. Empathisch vermogen, dat wil zeggen aanvoelen wat de ander bezighoudt. Integriteit. Het eigen oordeel kunnen loslaten. Respect voor de ander. Betrokkenheid en tegelijkertijd afstand kunnen nemen. Bereidheid om ook hele nare klussen te doen. Deze mentale eigenschappen zijn belangrijker in het omgaan met de bewoner dan de meer praktische handelingen."

Eind december 2009 is het hospice gestart met de ondersteuning door vrijwilligers thuis (IJsselThuis-Thuis). Waarom is dat nodig?

"Er zijn verschillende redenen te noemen. Ten eerste is er een wachtlijst van mensen voor wie geen bed vrij is in het hospice. IJsselThuis-Thuis maakt het die mensen mogelijk om de wachttijd door te komen. Ten tweede voorkomt het dat de coördinatoren voor de moeilijke afweging komen te staan aan wie zij voorrang moeten geven voor een verblijf in het hospice. Ten derde heeft 75% van de mensen de voorkeur om thuis te overlijden. Een gunstig bijeffect is dat IJsselThuis-Thuis de eigen mantelzorg tijdelijk een adempauze geeft. "

Zijn er voor het hospice en voor IJsselThuis-Thuis nieuwe vrijwilligers nodig?

"De ondersteuning in het hospice is alleen mogelijk dankzij de inzet van een groot aantal vrijwilligers. IJsselThuis-Thuis is nog arbeidsintensiever dan het hospice waar vier bewoners kunnen verblijven. Er zijn dus altijd vrijwilligers nodig. Vrijwilligers die de ondersteuning in het hospice doen, zijn daar gastvrouw of gastheer. In de thuissituatie zijn ze "te gast". Naast de eigenschappen die ik al heb genoemd, vraagt het van hen een grote mate van zelfstandigheid en deskundigheid. Maar in beide situaties is het "Er zijn" voor mensen in hun laatste levensfase en hun familie het meest belangrijk."


vorige pagina